Terapia logopedyczna

Terapia logopedyczna

Terapia logopedyczna to ogólne reguły, którymi kieruję się przy planowaniu i prowadzeniu postępowania logopedycznego. Bardzo ważną zasadą jest, by terapia logopedyczna była rozpoczęta jak najwcześniej, ponieważ to zwiększa jej efektywność. Powinna być zindywidualizowana, do każdego pacjenta należy podejść inaczej. Terapia logopedyczna powinna obejmować wszelkie możliwości pacjenta, zakłada, że w procesie terapeutycznym angażujemy maksymalną liczbę zmysłów i wykorzystujemy posiadane przez pacjenta umiejętności.

Co jest ważne

Terapia logopedyczna, którą staram się prowadzić angażuje pacjenta, tak by brał w niej świadomy udział. Pacjent musi czuć potrzebę ćwiczeń i rozumieć konieczność udziału w zajęciach logopedycznych. Dlatego staram się pobudzać zainteresowanie pacjenta, podnoszę jego poziom motywacji, wciągam do zabawy i pracy, stosuję wzmocnienia pozytywne (nagrody, pochwały).
Terapia logopedyczna to także współpraca z najbliższym otoczeniem. Pacjent i jego rodzina mają prawo do rzetelnej informacji na temat rodzaju, stopnia i przyczyn zdiagnozowanych zaburzeń. Należy wspólnie omówić program, sposób terapii, czas jej trwania, przewidywane efekty, wzajemne oczekiwania oraz reguły współpracy.

Praca

Terapia logopedyczna to także systematyczność. Dotyczy ona sposobu prowadzenia zajęć, narzucając tym samym pewne wymogi formalne, takie jak rytmiczność i systematyczność ćwiczeń. Rzadko planowane bądź też przesuwane terminy spotkań z pacjentami obniżają poziom jego motywacji i mobilizacji do pracy. Terapia logopedyczna, w zależności od rodzaju zaburzenia, powinna przebiegać według z góry określonych schematów, zgodnych z metodyką pracy logopedycznej. Zawierają one pewne następujące po sobie etapy, których kolejności należy przestrzegać. Warunkiem przejścia do następnego etapu jest utrwalenie poprzedniego.
Terapia logopedyczna to także stopniowanie trudności. Terapię zawsze należy rozpocząć od ćwiczeń (zadań) najłatwiejszych dla danego pacjenta – co jest sprawą bardzo indywidualną – i kolejno realizować coraz trudniejsze, przechodząc od elementów znanych do mniej znanych i nowych.

Leczenie

Leczenie się na ćwiczeniach artykulacyjnych zawiera następujące zasady:
1. Rozpoczynamy od głosek, które w mowie dziecka pojawiają się zgodnie z naturalnymi etapami automatyzacji. Głoski zwarte stanowią punkt wyjścia dla różnych stopni otwarcia narządów mowy

2. Zasada opozycji fonetycznych, na przykład
Dźwięczna-bezdźwięczna
Ustna-nosowa
Miejsce artykulacji
Stopień zbliżenia narządów mowy
Twarda-miękka

3. Zasada kształtowania trzech podstawowych układów masy języka: język płaski, wysoki i wysoki w części przedniej.

4. Zasada integracyjnej i płynnej pracy aparatu oddechowego, fonacyjnego i artykulacyjnego

5. Zasada wykorzystania wiedzy z zakresu fonetyki artykulacyjnej.

Tak prowadzone zajęcia będą przynosić efekty, przy zaangażowaniu logopedy i pacjenta.

Na podstawie „Terapia logopedyczna” Warszawa 2015, Edyta Joanna Lichota